Aralık 2009 Haziran 2008
Evrimimiz......
Bu sıralar her hafta arkadaşlarımızla görüşmeye çalışıyoruz.Ufaklıklar birbirlerini unuttmasınlar.Birşeyler paylaşmaya öğrensinler diye.
Bu sefer sıra bizdeydi.Doruk Bey'in arkadaşları İdil ve Bora ziyaretimize geldi.Oğlum arkadaşlarını artık tanıyor ve gelecekler diye çok seviniyor.Hep beraber oyun oynayamıyorlar beraber ama en azından yan yana oynayabiliyorlar.Bazen oyuncak kavgası yaşasakda paylaşma yolunda güzel adımlarla ilerliyoruz.Genelde Doruk kıyamıyor arkadaşlarına, anlatınca veriyor.İdil biraz zorlanıyor bu konuda ,ne de olsa iki erkeğin arasında çiçeğimiz.ama oda yavaş yavaş değişiyor.En son evde herkes ütü için ağlıyordu.Çok tatlılar yaa.Onlar güzel güzel oynadı,bizde şaraplarımızı içtik,artık daha kolay olmaya başladılar.
Bir ara evedeki manzara şöyleydi.Bizim üç afacan Kar'a cdsi ile dans etmeye başladılar.Herkes anne gel baba gel diye ebeveynleri kaldırdı.Bizim salonun ortasında 9 kişi dans ediyordu (Daha doğrusu dönüyordu).
Bu sefer sıra bizdeydi.Doruk Bey'in arkadaşları İdil ve Bora ziyaretimize geldi.Oğlum arkadaşlarını artık tanıyor ve gelecekler diye çok seviniyor.Hep beraber oyun oynayamıyorlar beraber ama en azından yan yana oynayabiliyorlar.Bazen oyuncak kavgası yaşasakda paylaşma yolunda güzel adımlarla ilerliyoruz.Genelde Doruk kıyamıyor arkadaşlarına, anlatınca veriyor.İdil biraz zorlanıyor bu konuda ,ne de olsa iki erkeğin arasında çiçeğimiz.ama oda yavaş yavaş değişiyor.En son evde herkes ütü için ağlıyordu.Çok tatlılar yaa.Onlar güzel güzel oynadı,bizde şaraplarımızı içtik,artık daha kolay olmaya başladılar.
Bir ara evedeki manzara şöyleydi.Bizim üç afacan Kar'a cdsi ile dans etmeye başladılar.Herkes anne gel baba gel diye ebeveynleri kaldırdı.Bizim salonun ortasında 9 kişi dans ediyordu (Daha doğrusu dönüyordu).
2 yorum:
Ufakliklar büyümüs, siz zayiflayip kücülmüssünüz :)
Bu kalabalık dansın bir aşamasında şöyle bir resim oluştu.Doruk ,Bora ve İdil çemberin ortasında , etraflarında kendilerinden geçmiş olarak dansedip dönen anne babalarına şaşkın ve muzip yüzlerle bakıyorlardı. Biz yetişkinler sanırım oyuna gelmiştik .Ama ne yalan sölimm herkes buna alabildiğine gönüllüydü...
Mervenin sesi duyuldu "Kamera nerdee??"
Atalay ailesine ev sahiplikleri için tekrar teşekkürler .
Yorum Gönder