15 Haziran 2009 Pazartesi

Doduk Ata

Kelimelerimiz giderek belirginleşiyor.Her geçen gün oğlumun söylediği kelime sayısı ve anlaşılabilirliği artmaya başladı.
Adeta biz ne dersek tekrar eder hale geldi.Çok güzel söylüyor kelimeleri.Ben sürekli inanamayan gözlerle Doruk'a bakar görüyorum kendimi.
Aaa bak bunu da söyledi şeklinde.
Babamızda her gak dediğinde beni çağırmayın modunda.Ama insan her kelimesinin mutluluğunu paylaşmak istiyor.
Bereket babannemiz varda onunla paylaşıyoruz bu mutluluğu.
Bizde bu babanne varken bizim konuşmamız çok uzun sürmez zaten.Tam bir eğitmen edası ile konuşuyor Dorukla sürekli.
Pazar akşamı en son manzara şu idi:İkiside ellerine kağıt ve kalem almışlar.Babaanne Doruk Atalay yazıyor bizimkide
Doduk Ata Doduk Ata deyip duruyordu.Gelde ısırma bu çocuğu,imkan var mı?

Hiç yorum yok: